Heerlijk avondje zit er aan te komen

Daar issie dan weer hoor de goedheilig man met zijn werknemers, kranten hebben er de afgelopen weken mee vol gestaan .
En wij grote mensen konden ons weer opwinden over een klein groepje anders denkende medelanders, maar nu de Goedheiligman gearriveerd is verstomt de discussie.
Dus nu weer terug naar waar het om draait ....."kinderfeest"

Afgelopen zaterdag zat heel peuterend en kleuterend Nederland weer aan de buis geplakt om een glimp op te  vangen van de bebaarde weldoener, "hoort bij de opvoeding " hoor je dan wel over deze oer hollandse traditie.
(Overigens is het wel zo dat dezelfde groep anders óók aan de buis geplakt zit maar dan om minder opvoedkundige redenen.)

Vroeger had je als ouder het voordeel dat je jouw telg bij vervelend gedrag kon dreigen  met het verhaal dat de Sint de vervelende kinderen in de zak stopte en mee zou nemen naar Spanje en bij de minder ernstige vergrijpen van je zaadje hij en/of zij de Roe in de betreffend schoen zou vinden.
Nou is dat tegenwoordig geen dwangmiddel meer aangezien de gemiddelde kleuter toch vaak al meerdere malen in zijn prille bestaan de spaanse costa's heeft bezocht en weet dat het klimaat daar stukken beter is dan in ons kouwe kikkerland.
En jaren geleden heeft de jeugdtelefoon en amnesty er al voor gezorgd dat de roe uitgebannen werden , met een of ander slap excuus over mishandeling ofzo .
Nee het is er voor ons moderne ouders niet makelijker of leuker op geworden....

Kregen wij vroeger een hand pepernoten en een chocoladeletter in onze schoen , moet je als moderne voeder van je peuterzaadje beter voor de dag komen.
Vanaf de zomervakantie loopt je peuter al kruitnoten te knagen en chocolade is ook niet echt meer een luxe artikel in hun beleving.
En met een "kleinigheidje" laat ook de gemiddelde ligaknager zich ook niet meer afschepen , je bent bijna in staat om gewoon maar een handje kleingeld (minimale waarde €10 volgens jeugdtelefoon en het Nibud) in hun schoen te kiepen.

Waar menig opvoeder het in begin van de klaas periode er nog vol goede moed de sfeer erin houdt , ebt dat gevoel steeds verder weg naarmate 5 December nadert.
Kinderen stuiteren door de combinatie van suikers, cacao en zenuwen door het huis en zijn ook op school niet te stuiten na wéér een bezoek van de rommelpiet .
En om dan je desperate gevoel compleet te maken blijkt het verlanglijstje van je vrucht des lendenens te lang en te duur.... met als gevolg dat je concessies zal moeten in je huishoudboekje.
En dan tot slot als kers op de spreekwoordelijke taart .....het heerlijke avondje zelf !
Je kleuter krijgt geen hap meer door zijn keel al dan niet door de teveel genuttigde zoete lekkernijen/zenuwen op school .
En als je dacht dat het niet erger kon wordt en er op de deur gebonst door de buurman   is de chaos helemaal compleet , na een papierscheur bachanaal van welgeteld 5 minuten zit je miniyou ontevreden tussen de 150 cadeau's omdat er 1 cadeau ontbrak (je pinpas kwam eerder aan zijn einde dan het verlanglijstje) .

En in andere gevallen besluiten sommige ouders een "hulpsint" in te huren  deze corpulente net te kleine Nep Sint heeft bij de voorgaande adressen al zoveel alcoholische versnaperingen tot zich genomen dat het hem niet eens was opgevallen dat na zijn laatste toiletbezoek (waarschijnlijk in je voortuin) de voorkant van zijn albe (witte jurk) in zijn broek zit .  Brabbelt met dubbele tong dwangmatig zijn 20 minuten vol, laat zijn pieten nog eens je woonkamer vol smijten met pepernoten (om die in de zomer nog terug te kunnen vinden) en stuikelt over de drempel zo weer headfirst je voortuin in onder het luide gezang van "dag sinterklaasje"

........ Op naar de kerstdagen.......

Moe ....

Ik ben moe , waarvan ?? Van al het gezever dat je leest/hoort en waar je helemaal niets mee kan of waar je niet van begrijpt waar het vandaan komt .
Van die dingen waar je in je leven tegen aan loopt waarop je besluit er iets mee te doen en als je er achteraf op terug kijkt dat jij je afvraagt wat er nou gebeurt is dat het loopt zoals het loopt .....

Ik word moe van mijzelf , moe van het feit dat ik me druk kan maken over kleine dingen in het leven . Ik kan ook geen dag naar mijn werk rijden zonder dat ik mijzelf stoor aan mede-weggebruikers, ik zou wel eens willen dat ik daar geen aandacht aan besteed.

Ik was al moe van het feit dat ik mijzelf steeds weer aan dezelfde steen aan het stoten ben .....
Mischien vind ik het (nu ik er zo bij nadenk) het wel prettig om me te stoten, zou ik dat masochistische trekje mijzelf eigen gemaakt hebben ?
Ik betrap mijzelf erop dat steeds minder dingen mij kunnen boeien en dat ik een hoop dingen een beetje van mij af duw .
Afstand begint het sleutelwoord te worden in sommige gevallen, waar ik me in het recente verleden kon boeien in vele gebeurtenissen in mijn omgeving intresseerd het mij tegenwoordig weinig .

Mateloos vermoeiend vind ik het dat er maar weinig mensen tegenwoordig nog hun verantwoording durven te nemen met als resultaat dat het altijd aan iets of iemand anders ligt, nee zelf maken we geen fouten dát doen alleen anderen. 

Intussen ben ik ook moe geworden van mezelf ...ik ga even liggen ......