Moe ....

Ik ben moe , waarvan ?? Van al het gezever dat je leest/hoort en waar je helemaal niets mee kan of waar je niet van begrijpt waar het vandaan komt .
Van die dingen waar je in je leven tegen aan loopt waarop je besluit er iets mee te doen en als je er achteraf op terug kijkt dat jij je afvraagt wat er nou gebeurt is dat het loopt zoals het loopt .....

Ik word moe van mijzelf , moe van het feit dat ik me druk kan maken over kleine dingen in het leven . Ik kan ook geen dag naar mijn werk rijden zonder dat ik mijzelf stoor aan mede-weggebruikers, ik zou wel eens willen dat ik daar geen aandacht aan besteed.

Ik was al moe van het feit dat ik mijzelf steeds weer aan dezelfde steen aan het stoten ben .....
Mischien vind ik het (nu ik er zo bij nadenk) het wel prettig om me te stoten, zou ik dat masochistische trekje mijzelf eigen gemaakt hebben ?
Ik betrap mijzelf erop dat steeds minder dingen mij kunnen boeien en dat ik een hoop dingen een beetje van mij af duw .
Afstand begint het sleutelwoord te worden in sommige gevallen, waar ik me in het recente verleden kon boeien in vele gebeurtenissen in mijn omgeving intresseerd het mij tegenwoordig weinig .

Mateloos vermoeiend vind ik het dat er maar weinig mensen tegenwoordig nog hun verantwoording durven te nemen met als resultaat dat het altijd aan iets of iemand anders ligt, nee zelf maken we geen fouten dát doen alleen anderen. 

Intussen ben ik ook moe geworden van mezelf ...ik ga even liggen ......