Dansles

Jaren geleden MOEST ik van mijn ouders  op dansles want dat hoorde bij je opvoeding werd gezegt, met enige tegenzin begon ik als pukkelpuber aan de danscursus "brons"  bij het lokale danspaleis.
Gelukkig gingen een aantal bekenden van mij ook op huppeltraining dus was het niet helemaal een eenzaam avontuur.
Bij de eerste les kwam ik erachter dat die lerenzolen van mijn nieuw aangeschafte dansschoenen veel te glad waren en meteen bij binnenkomst van de danszaal plantte ik als een volleerd kunstijsschaatser met een dubbele axel gevolgd door een Arabier vloeiend mijn net doorgekomen volwassen gebit in de vers in de was gezette dansvloer.

Je  begrijpt natuurlijk dat dit niet geheel onopgevallen was gebleven bij de overige danshormonen in het paleis, met als gevolg dat iedereen wel heel vriendelijk naar mij glimlachtte als ik voorbij kwam.
Als eerst werd er uit gelegd dat de jongens ,de meisjes uit moesten nodigen voor "de dans" .
Na een paar lessen was het mij snel duidelijk dat je snel moest handelen aan het begin van de avond om een leuk meisje te 'scoren' , want anders viel een meisje met een goed karakter jou ten deel .
Het ultieme doel werd dan ook om 'een vaste partner' te krijgen dan was je van deze zoektocht af en dat lukte mij nog ook zo waar.
Wij danste zo goed en kwaad als dat het ging en elkaars tenen werden daarbij niet ontzien .
Af en toe zag ik de dansleraar naar ons met een blik vol medelijden kijken en dan schudde hij lichtjes zijn hoofd , ondanks de 10 reeds gevolgde lessen zag de Quickstep er bij ons uit alsof ik net uit het weiland was gekomen en de modder van mijn klompen stond te stampen .
Nee , een natuurtalent was ik niet .

Op de een of andere manier kregen mijn partner en (vooral)ik het toch onder de knie en ik kreeg zelfs goedkeurende knikjes  van de leraar.
Engelse-wals, chachacha , quickstep, jive,tango  we draaiden onze hand er niet meer voor om . Maar toch altijd nog op zijn Evert's  wat wil zeggen dat het eruit zag of ik mijn bekken gebroken had en dat deze vastgezet was aan mijn ruggegraat , verre van soepel dus .
Uiteindelijk haalde wij 'brons' mijn parner en ik , dat jaar erop gingen we zelfs door voor 'zilver' en langzaam aan werden de heupjes wat losser.
Nadat wij hiervoor afgedanst hadden stopte ik met dansen en nam afscheid van mijn danspartner , die ik vervolgens nooit meer heb gezien (waarschijnlijk is zij nog nooit zo blij geweest) .

Jaren later toen ik Ingrid ontmoet had  gingen wij naar een dansfeest van een collega van haar , daar gingen Ing en ik voor het eerst stijldansen met elkaar .
Al redelijk snel werd het het duidelijk dat wij verre van het ideale danspaar waren. Ingrid had de souplesse en ik de gefixeerde heupen maar zij had op dansles gezeten met een jongen die niet kon dansen ,met als gevolg dat zij bij haar vorige danspartner geleerd had om te leiden.
Je raadt het dan ook al ..... wij bewogen ons als een stel gewonde zeehonden enigzins op het ritme van de muziek over de dansvloer.

Al snel nadat ik Ingrid ten huwelijk had gevraagd besloten wij om maar samen weer op dansles te gaan en opnieuw brons te gaan halen ,zodat wij  op ons huwelijkfeest niet helemaal voor paal zouden staan tijdens de openingsdans.
Aangezien de film Dirty dancing toen net uit kwam besloten wij in overleg met een collega van Ingrid en haar man de slotdans van die film als openingsdans voor ons feest te doen.
De Mambo.....en Marco en Yvonne gingen ons lesgeven daarin ...... nou je snapt al dit is niet zonder slag of stoot gegaan met mijn heupen en Ing haar leiderscapaciteiten .
Maar na veel oefenen en veel geduld van Marco en Yvonne lukte het om op ons feest er een behoorlijke Mambo uit te gooien .

We zijn nu bijna 18 1/2 jaar getrouwd en Marco en Yvonne zijn inmiddels dus ook in diezelfde tijd  onze  beste vrienden geworden, lief en leed delen wij met deze fijne mensen .
Dank jullie wel voor de afgelopen jaren en alvast bedankt voor de tijd die nog komen gaat . Dikke kus

Tegenwoordig begeven wij ons weer een beetje naar de dansschool waar Marco en Yvonne lesgeven  en  waar hun zonen de sterren van de hemel dansen .
..................en heel galant leidt Ingrid mij dan met mijn stalenheupen weer over de dansvloer .......