Voordat je geboren bent , ben je nog verstokt van elke vorm van ervaring (gelukkig).
Maar zodra je het geboorte kanaal gepasseerd ben...... dan begint de ellende,
Allereest kom je krijsend op deze aardkloot en dat is niet geheel vreemd als je terug denkt aan de traumatische ervaring van zojuist .
Tot je 18e levensjaar wordt er van je verwacht dat je als spons door het leven gaat en zo veel mogelijk leert , zo veel mogelijk vragen stellen en dom blijven kijken is het devies.
Vanaf je 18e wordt er van je verwacht dat je al dat wat je geleerd heb in deel 1 dan in de praktijk gaat brengen , met je 'rugzakje' vol theoretische ervaring ga je aan de slag.
En al snel kom je er achter dat al die zooi die je op school in je rugzak moest proppen voor een overgroot deel balast is waar je niets aan hebt.
De theoretische ervaring moet dan plaats gaan maken voor praktijk ervaring, door middel van cursussen en/of workshops ondersteun jij je praktijk ervaring.
Als je dan een paar jaar aan het werk bent kom je erachter dat behalve werkervaring ook je levenservaring de kop opsteekt , wat in sommige gevallen kan leiden tot vervelende ervaringen op de werkvloer.
Aangezien er intussen een aantal jongere theoretische collega's aangespoelt is, zal jij ervoor moeten zorgen dat hun meer praktische ervaring zullen krijgen en dat is een nieuwe ervaring voor jou .
Ondertussen tikt jouw klok door en ga jij je leeftijd niet meer aanduiden in enkel het aantal jaren ....maar in 18 en zoveel jaar ervaring .
Dus blijkt uit alles maar weer, dat je nooit genoeg ervaring kan hebben
Geen opmerkingen:
Een reactie posten